مبتکر لیزیک کیست؟

ایمیل پرینت PDF
امتیاز کاربران به این مطلب: / 0
ضعیفعالی 

در سال 1949 دكتر خوزه ايگناسيوباراكه در مطب خود در شهر بوگوتا در كشور كلمبيا ايده هاي اوليه خود را در مورد انجام كراتوپلاستي لاملار ( لايه اي ) با هدف اصلاح عيب هاي انكساري تكميل نمود در سال 1958 باراكه اولين مورد رزكسيون بافت از ديسك برداشته شده از قرنيه را با يك ميكروكراتوم انجام داد.

در همان سال باراكه لنتيكول هائي از قرنيه دهنده يخ زده ، ابداع و تهيه كرد و توانست آن ها را جهت اصلاح عيب انكساري بصورت كاشت يا پيوند داخل استرومائي بكار گيرد .

در سال 1962 باراكه ميكروكراتوم دقيق تري ساخت و همچنين ساكشن رينگ را ابداع كرد كه با بكارگيري آن فيكاسيون قرنيه براي برش لايه اي يكنواخت ممكن مي شد . بعد كرايوليث اختراع شد و محاسبات كامپيوتري در حين جراحي براي اولين بار مورد استفاده قرار گرفت .

در سال 1964 تلاش شد كرايوليث ساده تر و دقيق تر شود . ( كرايوليث اتوماتيك كامپيوتري ) در سال 1977 دكتر ريچارد تروتمن كراتوميلوزيس را در ايالات متحده معرفي نمود و اولين دوره جراحي انكساري در انستيتو باراكه آمريكا ترتيب داده شد . در چند سال بعدي جراحان چشم بزرگ آن دوره قدمهاي زيادي در راه پيشرفت جراحي انكساري برداشتند.

در سال 83 – 1980 كرويچ، سوينگر ، و باراكه توانستند وسيله جديدي بنام پ ك اس 1000 بسازند . كه مي توانست برش رفراكتيو غير يخ زده از قرنيه بردارد و اين تحول بسيار بزرگي بود . چرا كه در اين روش كراتوسيت ها دچار آسيب يخ زدگي نمي شدند و نتايج بدست آمده خيلي بهتر مي شد اما هنوز مشكل ثابت نگهداشتن لايه قرنيه اي براي بافت برداري انكساري پا برجا بود .

براي فائق آمدن به اين معضل بين سالهاي 1983 لوئيس رويز Luis Ruis  كراتوميلوزيس در جا يا in situ  كراتوميلوزيس را ابداع كرد كه بجاي بافت برداري از فلپ قرنيه اي بلند شده ،‌بافت برداري را در روي بستر قرنيه اي انجام مي داد . اين روش در اواخر سال 1987 توسط لئوبورس در ايالات متحده معرفي شد. مزيت اين روش ثابت نگهداشته شدن محل بافت برداري يعني بستر قرنيه بود و در نتيجه زمان عمل را نيز بطور موثري كاهش مي داد. با وجود اين هنوز هم بافت برداري با ميكروكراتوم به مقدار دقيق و آنهم درست از محور بينائي كار مشكلي بود و اغلب با خطاهاي فاحشي همراه بود.

در سال 1983 تروكل امكان برش و بافت برداري توسط اكسايمرليزر را بررسي و در واقع كشف كرده بود . در سال 1988 مك دونالد و كافمن نمونه هاي علمي اينكار را با موقعيت انجام دادند . در1989 با جرات يافتن از كادري كه توسط تروكل ، مارشال وسيلر آغاز شده بود ، يوراتوتكنيك اينترااسترومال كراتوميلوزيس را ارائه نمود. او پيشنهاد كرد كه بافت برداري انكساري را پس از تهيه فلپ با ميكروكراتوم به توسط اكسايمرليزر در روي فلپ و يا در بستر قرنيه انجام شود. در بين سالهاي 1990 تا 1991 پاليكارس يك ايده قبلي را توسط باراكه و پورسكين در مورد فلپ قرنيه اي در طرف نازال nanal hinge بيان شده بود بطور عملي ارائه كرد . در اين روش فلپ قرنيه اي در طرف نازال كاملاً قطع نمي شود ، بلكه اتصال آن بصورت يك لولا نگهداشته مي شد و بدين ترتيب مساله منطبق كردن فلپ يا بستر بدون جابجائي و بطور دقيق تري امكان مي يافت اين نيز قدم بزرگي براي بهبود در روش كراتوميلوزيس گرديد.

در سال 1991 گيلرمو و ريچارد روش بخيه زدن را كنار گذاشتند و با استفاده از بي آب كردن نسبي استروماي قرنيه توانستند فلپ و بستر را بهم بچسبانند.

بموازات اين پيشرفت ها در تكنيك ، ميكراكراتوم ها نيز دچار تحول و تكامل شدند از جمله اينكه حركت اتوماتيك در طول برش قرنيه اي ، كاربرد آن ها را بسيار آسان نمود.

استفن برينت اولين عمل ليزيك را در سال 1991 در ايالات متحده انجام داد سليد ، كاسبير و روئيز همگي در پيشرفت ليزيك در امريكا اثر گذار بودند . نوموگرامهاي اوليه روئيز چندين بار عوض شد و نوموگرامهاي جديد براي نزديك بيني ، دوربيني و آستيگماتيسم جايگزين گرديد .

در 1996 بوراتو مجدداً ليزيك را تغيير داد و بجاي لولاي قرنيه اي نازال ، لولاي فوقاني را جايگزين نمود . اين روش باعث تثبيت و چسبيدن خوب فلپ مي گردد. و بعلت مطابقت آن با حركات طبيعي پلك زدن عوارض جمع شدن و بلند شدن فلپ مشاهده نمي گردد .

همچنانكه تحول و تكامل ليزيك براي جراحان جالب است ، بهمان نسبت نيز توليد كنندگان وسايل و تجهيزات آن در حال مسابقه اند و روزي نيست كه وسيله جديدي براي بهتر شدن عمل ليزيك به بازار ارائه نشود .

دکتر اصلانزاده
آخرين به روز رسانی ( يكشنبه, 22 بهمن 1391 08:09 )